شیرین خند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرین خند. [ خ َ ] (نف مرکب / ص مرکب ) که خنده ٔ شیرین دارد. که خوش می خندد. که تبسمی شیرین و ملیح دارد. شکرخنده . (از یادداشت مؤلف ) : لب چو مرجان ولیک لؤلؤبند تلخ پاسخ ولیک شیرین خند. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرین خند. [ خ َ ] (نف مرکب / ص مرکب ) که خنده ٔ شیرین دارد. که خوش می خندد. که تبسمی شیرین و ملیح دارد. شکرخنده . (از یادداشت مؤلف ) : لب چو مرجان ولیک لؤلؤبند تلخ پاسخ ولیک شیرین خند. نظامی .