شیرین صنم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرین صنم . [ ص َ ن َ ] (اِ مرکب ) از اسمای محبوب است . (آنندراج ). یار شیرین ادا. بت شیرین حرکات . زیبارویی که گفتار و رفتار شیرین و دلپسند دارد : چهره ٔ من چین گرفت از جور آن شیرین نگار قامت من خم گرفت از زلف آن شیرین صنم . میرمعزی (از آنندراج ).