شیرین نفس

شیرین نفس . [ ن َ ف َ ] (ص مرکب ) خوش سخن . شیرین گفتار. (یادداشت مؤلف ). شیرین سخن : یکی گفت ازین نوع شیرین نفس دراین شهر سعدی شناسیم و بس . سعدی (بوستان ). بوی بهار آمد بنال ای بلبل شیرین نفس ورپای بندی همچو من فریاد می کن در قفس . سعدی . ◄ خوش آواز. خوشخوان : ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی سرمست هوا و پای بند هوسی . سعدی . رجوع به مترادفات کلمه شود.