شیرین گوار

شیرین گوار. [ گ ُ ] (ص مرکب ) سریعالهضم . (ناظم الاطباء). خوشگوار. گوارا : نگویم می لعل شیرین گوار که زهر از کف دست او نوش بود. سعدی . تیغ جفا گر زنی ضرب تو آسایش است روی ترش گر کنی ضرب تو شیرین گوار. سعدی . من آن سرچشمه ٔ شیرین گوارم که آب زندگانی نام دارم . امیرخسرو دهلوی (از آنندراج ).