شیرینی خوران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرینی خوران . [ خوَ / خ ُ ] (اِمص مرکب ) شیرینی خوردن . مجلس جشن و سرور و شادمانی تشکیل دادن و در آن حضار را شیرینی قسمت نمودن . ◄ مراسم نامزدی برپای داشتن عروس و داماد را پیش از آئین نکاح . شیرینی خوردن . (یادداشت مؤلف ) : چو عقد گفتگو بستی دهانش شدی جان صرف شیرینی خورانش . سعید اشرف (از آنندراج ). رجوع به شیرینی خوردن شود.