شیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیل . (اِ) سدی که در عرض رودخانه برای صید ماهی با چوب سازند. ج، شیلات (به سیاق عربی ). (از فرهنگ فارسی معین ).
شیل . (اِخ ) کارل ویلهلم . شیمی دان سوئدی (متولد استرالسوند ١٧٤٢ و متوفای ١٧٨٦ م .) وی به کشف کلر، منگنز و گلسیرین موفق آمد. (از فرهنگ فارسی معین ). از دانشمندان سوئد در دوره ٔ رنسانس محسوب است که در علم شیمی به اکتشافات تازه موفق شد. (یادداشت مؤلف ).
شیل . [ ش ُی ْ ی َ / شی َ ] (ع ص، اِ) ج ِ شائل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به شائل شود.