صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۵۵۸

دوزخ اهل نظر، پاس نگه داشتن است چه بهشتی است که معشوقه ما بازاری است! راه عشق از خودی توست چنین پست و بلند اگر از خویش برآیی، همه جا همواری است تا درین دایره‌ای، خون خور و خاموش نشین که در آغوش رحم، کار جنین خونخواری است عافیت می‌طلبی، پای خم از دست مده که بلاها همه در زیر سر هشیاری است نسبت فقر به هر بی‌سر و پا نتوان کرد شال پیچیدن این قوم ز بی‌دستاری است در کمین است که صیدی نجهد از دامش غنچه خسبیدن زهاد نه از دینداری است (کار ما نیست سر زلف سخن شانه زدن اینقدر هست که یک پرده به از بیکاری است!) نسبتش با همه جا و همه کس یکسان است هر که چون صائب از آیین تکلف عاری است مستی چشم تو در مرتبه هشیاری است خواب آهونگهان شوختر از بیداری است