صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۵۶۸

در غم و شادی ایام مرا حال یکی است فصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است حرص دایم ز برای دگران در گردست حال این بی‌بصر و دیده غربال یکی است عرق سعی برای دگران می‌ریزد حاصل خواجه ز مال خود و حمال یکی است هر نفس اهل هوس نیت دیگر دارند دل این طایفه و قرعه رمال یکی است پیش سوزن که به یک چشم جهان را بیند گوهر عیسی و خرمهره دجال یکی است پیش جمعی که ازین نشأه به تنگ آمده‌اند شادی مردن و آزادی اطفال یکی است دل اگر نرم شود کار جهان آسان است گره سخت به سررشته آمال یکی است ادب پیر خرابات نگهداشتنی است طبع پیران و دل نازک اطفال یکی است تا رسیدم به پریخانه وحدت صائب پای طاوس مرا در نظر و بال یکی است