صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۵۸۲

می‌حرام است در آن بزم که هشیاری هست خواب تلخ است در آن خانه که بیماری هست با پریشان نظری بس که بدم، می‌شکنم هر کجا آینه‌ای بر سر بازاری هست می‌توان با گل خورشید نظر بازی کرد همچو شبنم اگرت دیده بیداری هست خضر بر گرد سر درد طلب می‌گردد کعبه فرش است در آن سینه که آزاری هست صبح آدینه و طفلان همه یک جا جمعند بر جنون می‌زنم امروز که بازاری هست بخت زنگار چرا سبز نباشد صائب؟ روز و شب در بغلش آینه رخساری هست