صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۱۵۹۹

من که در سر هوس طره دستارم نیست هیچ با سایه اقبال هما کارم نیست غم و غمخوار به اندازه هم می‌باشند شادم از بی‌کسی خویش که غمخوارم نیست از خریدار به گوهر چه رسد غیر شکست؟ زان گرمی است متاعم که خریدارم نیست هر چه در خاطر او می‌گذرد می‌دانم با چنین قرب، به خاک در او بارم نیست سیل عشق تو به آن پایه رسانید مرا که به جز جغد کسی خانه نگهدارم نیست رشته نسبت ما و تو رسا افتاده است گرهی نیست در آن زلف که در کارم نیست ای که از ننگ گرفتاری من می‌پیچی بنما حلقه دامی که گرفتارم نیست آنچنان نقطه خال تو ربوده است مرا که به فرمان، قدم خویش چو پرگارم نیست ابر از گریه من چون نشودتر صائب؟ مرد سر پنجه مژگان گهربارم نیست