صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۷۳۹

چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پی ز ریحان‌های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی زهی اقبال روزافزون، زهی امید گوناگون اگر دارد تلافی این تغافل‌های پی در پی در آغاز خط از نظاره رویش مشو غافل که این گل می‌شود پنهان ز سنبلهای پی در پی ز خاک نرم گردد نخل را نشو و نما افزون نماید حسن را سرکش تحملهای پی در پی چه بال و پر گشاید عندلیب ما در آن گلشن که گردد دست گلچین غنچه از گلهای پی در پی توکل کن که شد از سنگ طفلان روزی مجنون مسلسل همچو زنجیر از توکلهای پی در پی مرا از چرب نرمی‌های خط یار روشن شد که دارد زخم خاری در قفا گلهای پی در پی مرا دارد دو دل پیوسته در خوف و رجا صائب نوازش‌های گوناگون، تغافل‌های پی در پی