صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۷۴۶

چراغ گل اگر در زیر بال بلبلان بودی کجا اوراق گل در دست تاراج خزان بودی؟ کجا گل بر سر بازار رسوایی دکان چیدی؟ کلید باغ اگر در آشیان بلبلان بودی دماغ بال افشانی ندارد عندلیب ما چه بودی گر قفس همسایه این آشیان بودی گره در کار من افتاد از تنگ دهان او نمی‌شد کار بر من تنگ اگر او را دهان بودی! من آن روزی که چون شبنم عزیز این چمن بودم توای باد سحرگاهی کجا در بوستان بودی؟ نهشتی گرد راه از خود بشوید یوسف ما را توای گرد کسادی در پی این کاروان بودی کنون خار سر دیوار دامن می‌کشد از تو خوشا روزی که صائب شبنم این بوستان بودی