صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۰۶

یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین است چشم بد دور ازان ملک که حدش این است ترسم از دور به چشمش بخورند اهل نظر بس که چون خواب بهاران لب او شیرین است