صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۲۲

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است میی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است دمی که بی‌سخن عاشقی است شمشیرست دلی که آب ز تیغی نخورده پیکان است