صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۴

ازان پیوسته می‌لرزد دل از پاس قدم ما را که ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را شکست دشمن عاجز دلی از سنگ می‌خواهد وگرنه نیست از خار ملامت پای کم ما را