صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۱۰

فتنه و آشوب از هر سو به من رو کرده‌اند تا دگر چشمان پرکارش چه جادو کرده‌اند چشم آهو چشم من هرگز به این مستی نبود گوییا در سرمه‌اش بیهوشدارو کرده‌اند