صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۱۹

روح را با تن شکم پرور برابر می‌کند بادبان را کشتی پربار لنگر می‌کند تخم نیکی را زمین پاک اکسیر بقاست قطره آبی که نوشد تیغ جوهر می‌کند