صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۳۵

خوش آن آزاده کز منت به خاطر بار نگذارد اگر از پا درآید پشت بر دیوار نگذارد ز هم بالینی دل خواب در چشمم نمی‌گردد الهی هیچ کس سر بر سر بیمار نگذارد ز جوش مغز، مو بر فرقم آتش زیر پا دارد همان بهتر که ناصح بر سرم دستار نگذارد