صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۴۱

درین ریاض کسی خوشه‌اش دو سر دارد که غیر اشک دگر دانه‌ای نمی‌کارد ازان ز عمر ابد کامیاب شد ابلیس که سر به سجده آدم فرو نمی‌آرد دلی که تشنه دیدار آتشین رویی است به غیر آب شدن چاره‌ای نمی‌دارد