صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۴۹

ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد گره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد مرا ز عالم تکلیف عشق بیرون برد چو دل به جای نباشد نماز نتوان کرد اگر ز لوث ریا سجده گاه باید پاک به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد