صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۰۰

ای سنگدل عقیق تو بدنام می‌شود ورنه مرا چه از دو سه دشنام می‌شود؟ ایام برگریز پر و بال میرسد تا عندلیب ما به قفس رام می‌شود در خانه‌ای که روی تو افزود از شراب تبخاله خوش نشین لب بام می‌شود