صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۰۶

هرگز کسی ز قافله دل نشان ندید یک آفریده آتش این کاروان ندید چون سرو، خام آمد و خام از چمن گذشت نخلی که انقلاب بهار و خزان ندید