صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۳۴

توفیق، مرا رخت به منزل نرساند خاشاک مرا موج به ساحل نرساند ای وای بر آن کشته که از گریه شادی آبی به کف خنجر قاتل نرساند