صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۵۸

نوازش می‌کند بی‌حاصلان را آسمان کمتر به نخل بی‌ثمر دارد توجه باغبان کمتر ز آه گرم من دل سخت‌تر گردید گردون را چه حرف است این که از آتش شود زور کمان کمتر ندارد در درازی کوتهی دست دراز من به پا گر می‌دهم دردسر آن آستان کمتر