صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۵۰۴

من آن بخت از کجا دارم که با او همسفر گردم؟ زهی دولت اگر در رهگذارش پی سپر گردم همان خجلت کشم، با عمر جاویدان اگر خواهم به قدر گرد دل گشتن ترا برگرد سرگردم