صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۶

آتش افروز جنون شد دامن صحرا مرا طشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا هر سر راهی به آگاهی حوالت کرده‌اند ناله نی شد دلیل عالم بالا مرا نیست در بزم تو جایم، ورنه در هر محفلی می‌جهد از جا سپند و می‌نماید جا مرا