صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۶۱۱

گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختن از چراغ غیرتم (گل) می‌کند واسوختن ما چو گل با سینه صد چاک عادت کرده‌ایم بخیه را بر زخم نتوانی به سوزن دوختن