صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۶۷

عیدست مرگ دست به هستی فشانده را پروای باد نیست چراغ نشانده را دل را ز اختلا گرانان سبک برآر دریاب زود این ته دیوار مانده را