صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۱۷۵

حسن در دوستی یگانه خوش است رنگ معشوق، عاشقانه خوش است خشکی زهد از دماغم ابرهای‌تر نبرد صندلی شد آبها و توبه در سر نبرد