واژه جو

صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۲۶۳

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

ز شهرت ناقص از کامل عیاران بیش می‌بالد ز انگشت اشارت ماه نو بر خویش می‌بالد

معنی صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۲۶۳ | واژه جو