واژه جو

صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۳۴۹

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

هر که برگش بیش، وقت مرگ لرزد بیشتر از پریشانی گل صد برگ لرزد بیشتر

معنی صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۳۴۹ | واژه جو