واژه جو

صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۳۹۱

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من که از خود آب چون دندان برآرد آسیای من

معنی صائب تبریزی | دیوان اشعار | مطالع | شماره ۳۹۱ | واژه جو