صاحب شرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاحب شرع . [ ح ِ ش َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) پیغمبر. مشرع . شارع . قانونگزار : و ثبات عزم صاحب شرع بدان پیوست . (کلیله و دمنه ). ◄ (اِخ ) پیغمبر اسلام : پیغمبر (ص ) گفته است : اتق من شر من احسنت الیه و سخن صاحب شرع حق است ... (تاریخ بیهقی ص ٤٧٥). فنحن لم نجد فی قول صاحب الشرع و لا فی افعاله ما یدل علی فساد علم المنطق . (تتمه ٔ صوان الحکمة ص ٦٧).