صاحب قرانی

صاحب قرانی . [ ح ِ ق ِ ] (حامص مرکب ) صفت صاحب قران : بعمدا علی بن عمران به آخر رسد زین ریاست به صاحب قرانی . منوچهری . زمین را مهیا به مالک رقابی فلک را مسمی به صاحب قرانی . فرخی . صاحب دیوان استیفا که اهل فضل را اندر او اهلیت صاحب قرانی بوده است . سوزنی . در نکویی چون عمادی از سخن دعوی صاحب قرانی میکنی . عمادی شهریاری . مرکز دائره ٔ گیتی ستانی و مدار نقطه ٔ صاحب قرانی . (جامعالتواریخ رشیدی ). رجوع به صاحب قران شود.