صاحب نظری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاحب نظری . [ ح ِ ن َ ظَ ] (حامص مرکب ) صفت صاحب نظر. رجوع به صاحب نظر شود : گفتم که کنم توبه ز صاحب نظری باشد که بلای عشق گردد سپری . سعدی . سعدیا گر نتوانی که کم خود گیری سر خود گیر که صاحب نظری کار تو نیست . سعدی . منظور خردمند من آن ماه که او را با حسن ادب شیوه ٔ صاحب نظری بود. حافظ.