صاحب کرامت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاحب کرامت . [ ح ِ ب ِ ک َ م َ ] (ترکیب اضافی، ص مرکب ) دارای بزرگواری . ارجمند. بزرگوار. بخشنده : ای صاحب کرامت شکرانه ٔ سلامت روزی تفقدی کن درویش بینوا را. حافظ. ◄ ولی و عارفی که دارای کرامت باشد. رجوع به کرامت شود.