صاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاری . (ع ص، اِ) کشتیبان . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ تیر کشتی . (منتهی الارب ).
صاری . [ را ] (ع اِ) راهی در کوه است . (منتهی الارب ).
صاری . (اِخ ) کوهی است در قِبْلی مدینه که بر آن آب و گیاهی نیست . (معجم البلدان ).