صاعدیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاعدیان . [ ع ِ ] (اِخ ) خاندانی معروف است که در اصفهان میزیست و ریاست حنفیان آن سامان داشت . و خاندان خجند نیز ریاست شافعیان داشت . در ترجمه ٔ محاسن اصفهان آرد: خلاصه ٔ آل صاعد نظام الدین قوام الاسلام تغمده اﷲ بمغفرته که پیوسته از روزگار دیرینه باز مدار امور کلی و مقالید اشغال اصلی عراق عجم بررأی جهان آرای هر گزیده از بزرگان آن خاندان کابراًعن کابر و أباً عن جدّ دایر بوده و صیت حدیث دریادلی و زبردستی ایشان بر روی زمین منتشر و سایر، و در باب محمدت و مدح و ثنای ایشان این نقل صحیح بیان و تقریر را از تحریر بنان استغنائی هرچه تمام تر می نماید... (ترجمه ٔ محاسن اصفهان صص ٣٠ - ٣١). و رجوع به تاریخ مغول ص ٥٣٢ و صاعدبن مسعود در همین لغت نامه شود.