صاعقه

أَنْذَرْتُکُمْ صاعِقَةً مفسران و ارباب لغت براى «صاعقه» دو معنا ذکر کرده اند: معناى عام، و خاص: «صاعقه» عام به معناى هر چیزى است که انسان را هلاک مى کند و به گفته «مجمع البیان»: «أَلْمُهْلِکَةُ مِنْ کُلِّ شَىْء». و معناى خاص، جرقه عظیم آتشینى است که از آسمان فرود مى آید، و هر چیزى را که در مسیر آن قرار گیرد مى سوزاند که شرح آن را در تفسیر همین آیات بیان کردیم (این جرقه بزرگ از مبادله الکتریسته میان ابر و زمین حاصل مى شود). بنابر این اگر «صاعقه» به معناى اول باشد، هیچ منافاتى با تندباد ندارد. «راغب» در «مفردات» مى گوید: بعضى گفته اند که «صاعقه» سه گونه است: صاعقه به معناى مرگ، به معناى عذاب و به معناى آتش.(5)