صاغر

صاغر. [ غ ِ ] (ع ص ) مرد خوار. (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ج، صاغرون، صاغرین، صَغَرة : حتی یعطوا الجزیة عن ید و هم صاغرون . (قرآن ٢٩/٩). و لنخرجنهم منها اذلة و هم صاغرون .(قرآن ٣٧/٢٧). فغلبوا هنالک و انقلبوا صاغرین . (قرآن ١١٩/٧). فاخرج انک من الصاغرین . (قرآن ١٣/٧). و لئن لم یفعل ما آمره لیسجنن و لیکوناً من الصاغرین . (قرآن ٣٢/١٢). ◄ خواری دوست . (منتهی الارب ).

صاغر. [ غ َ ] (اِ) ساغر. پیاله ٔ شراب خواری بزرگ .