صاغیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاغیة. [ ی َ ] (ع ص، اِ) کسانی که در حوائج خویش مائل و محتاج دیگری باشند. و گویند: هم صاغیتک ؛ یعنی به تو مائل شوند در نیازمندیهای خویش و اکرموا فلاناً فی صاغیته ؛ یعنی آنان که بدو میل کنند. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاغیة. [ ی َ ] (ع ص، اِ) کسانی که در حوائج خویش مائل و محتاج دیگری باشند. و گویند: هم صاغیتک ؛ یعنی به تو مائل شوند در نیازمندیهای خویش و اکرموا فلاناً فی صاغیته ؛ یعنی آنان که بدو میل کنند. (منتهی الارب ).