صافی افندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صافی افندی . [ اَ ف َ ] (اِخ ) مولی مصطفی افندی بن ابراهیم رومی امام سلطانی و متخلص به صافی . او راست : «زبدةالتواریخ » به لغت ترکی که ذیل است بر تاج التواریخ . صاحب کشف الظنون گوید: وی این کتاب را به امر سلطان احمد نوشت و حوادث را تا به سال ١٠٢٤ هَ . ق . ثبت کرد. (کشف الظنون ).