صالح افندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صالح افندی . [ ل ِ اَ ف َ ] (اِخ ) (محمد...) وی از احفاد شیخ حسام الدین عشاقی است و به عهد سلطان مصطفی خان ثالث به مسند مشیخت اسلامی نائل گردید. پدر وی عبداﷲ افندی بن یحیی افندی کریمی حاکم مصر و غلطه بودو او خود دانا و شیخ الاسلام عبداﷲ افندی ینی شهری است .صالح پس از نیل به درجه ٔ قضاوت در حلب و شام و مدینه به قسطنطنیه بازگشت و بسال ١١٥٩ هَ . ق . به قضاوت استانبول رسید و بسال ١١٦٣ قاضی آناطولی و در تاریخ ١١٧١ قاضی عسکر روم ایلی و در همانسال شیخ الاسلام گشت وقریب یکسال و نیم امور فتاوی را اداره کرد پس معزول شد و بسال ١١٧٥ درگذشت . مدفن او در قانلیجه در مدرسه ٔ قاضی عسکر محمد افندی است . (قاموس الاعلام ترکی ).