صبار
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(صَ) [ ع. ] (اِ.) بادی که از جانب شمال شرقی میوزد.
(صَ بّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار شکیبا، شدیدالبصر. ۲- یکی از نامهای خدای تعالی. ۳- کسی که ضمیرش در خدا و برای خدا و به وسیله خداست. (تصوف).
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(صَ) [ ع. ] (اِ.) بادی که از جانب شمال شرقی میوزد.
(صَ بّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار شکیبا، شدیدالبصر. ۲- یکی از نامهای خدای تعالی. ۳- کسی که ضمیرش در خدا و برای خدا و به وسیله خداست. (تصوف).