صبان

صبان . [ ص َب ْ با ] (ع ص ) سازنده ٔ صابون و فروشنده ٔ آن . (اقرب الموارد).

صبان . [ ص َب ْ با ] (اِخ ) محمدبن علی مکنی به ابوالعرفان . وی از علمای مصر است و او راست : منظومه ٔ «الکافیة الشافیة» در علم عروض و قافیه، مطبوع حاشیة بر شرح اشمونی بر الفیه ٔ ابن مالک، مطبوع . اتحاف اهل الاسلام بما یتعلق بالمصطفی و اهل بیته الکرام . اسعاف الراغبین در سیرت نبویة، مطبوع . الرسالة الکبری در تفسیر بسملة، مطبوع . رسالة الاستعارات و حاشیه ٔ برشرح رساله ٔ عضدیة، مطبوع، و کتابی در علم هیئت، و حاشیه بر شرح عصام بر سمرقندیة و حاشیة بر معانی و بیان سعد تفتازانی و کتب دیگر. (الاعلام زرکلی ج ٣ ص ٩٥٣). و رجوع به ذیل ص ٢١ از ج ٣ بلوغ الارب شود.