صبر
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(صَ) [ ع. ] (اِ.) گیاهیست با برگهای دراز و ضخیم و تیغ دار با گلهای زرد رنگ. در جاهای گرم میروید و طعم تلخ دارد.
(~.) [ ع. ] ۱- (مص ل.) شکیبایی کردن. ۲- (اِمص.) بردباری. ۳- (عا.) عطسه. ؛ ~ ایوب کنایه از: شکیبایی بسیار زیاد.