واژه جو

صبوح خوار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صبوح خوار. [ ص َ خوا / خا ] (نف مرکب ) خورنده ٔ صبوح . آنکه صبوحی خورد : نوشین چو دم صبوح خواران مشکین چو دهان روزه داران . خاقانی . رجوع به صبوح شود.

معنی صبوح خوار | واژه جو