واژه جو

صتع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صتع.[ ص َ ] (ع مص ) بر زمین زدن کسی را. (منتهی الارب ).

صتع. [ ص َ ت َ ] (ع اِ) گردش . ◄ سختی تار سر شترمرغ . ◄ نرمی و لطافت سر شترمرغ . ◄ جوان توانا. ◄ گورخر. (منتهی الارب ).

معنی صتع | واژه جو