صحبت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(صُ بَ) [ ع. صحبه ] ۱- (مص ل.) همدمی کردن. ۲- (اِمص.) یاری، همراهی. ۳- همخوابی. ۴- در فارسی به معنای: سخن گفتن، گفتگو. ؛ ~ به میان آمدن موضوعی مطرح شدن و درباره آن حرف زدن. ؛ ~ کسی گل کردن گرم و صمیمانه شدن صحبت، با هم زیاد حرف زدن.