صحنک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صحنک . [ ص َ ن َ ] (اِ مصغر) طبق کوچک و رکابی و آن تصغیر صحن است که طبق بزرگ باشد. (غیاث اللغات ) : بی مغز قشریان که همه مقتدا شدند چون صحنک غلافی چینی نما شدند. نصیرای بدخشانی (از آنندراج ). و رجوع به صحن شود.